از تهی سرشار جویبار لحظه ها جاریست ... ا

پیمان گفت : از تهی سرشار جویبار لحظه ها جاریست ...

امروز خیلی دلتنگ بودم

 امروز صبرم رو به اتمام بود... امروز خیلی کش آمده بود !

امروز 28 مرداد بود... امروز یک روز تابستانی داغ بود!

 امروز بهانه گیر بودم !  امروز دو ماه می گذشت از ...

 امروز...

 همیشه به موقع زنگ میزند

 این روز ها از صدای زنگ تلفن بیزارم... اما جرات خاموش کردن گوشی را نداشتم...

شاید این بار او  باشد !   شاید دوستان نگران ...

همیشه به موقع زنگ می زند... باز نگران بود  !  نگران من !  و نگران مادر !

نا مردها  به تنهایی و بی خبری اش رحم نکرده بودند

نا مرد ها حریف خودش نشده بودند و پا بر احساساتش نهاده بودند...

به موقع زنگ زد .. . صدایش را  که شنیدم همه بغض هایم تبخیر شد...

همیشه بغض هایم را تبخیر می کند و فقط او بغض هایم را تبخیر می کند...

از تنهاییتش که پرسیدم   گفت:از تهی سرشار جویبار لحظه ها جاریست !

نگران نباش پیمان ...

نگران نباش عزیز!   گریه نمی کنم ...

درد سنگینیست  اما گریه نمی کنم ...

می دانم  که آنجا در آن تاریکی    ! در آن تنهایی ! در آن سکوت !

بیم آن داری که بشکنم...

نگران نباش عزیز                هق هق گریه هایم را برای شانه های تو نگه داشته ام ...

انتظار طولانی شده      خیلی طولانی !    نگران نباش هنوز صبورم...

گفته بودی این روز ها را ...   تاریکی تنهایی را...

سپیدی آن اتاق تنگ را...

گفته بودی ...     

گریه نمی کنم!  نگران نباش بغضم را  هنوز کسی ندیده!

بزرگ باش عزیز ... سرفراز باش عزیز...

تمام سوال هایم   ، تمام چرا هایم را برای تو نگه داشته ام عزیز!

اینجا ، این بیرون ،پر از علامت سوال است ! اینجا هیچ کس جواب را نمی داند!

 اینجا که دیوار نیست ، اینجا که شما ها نیستید، 

                                        سرد تر ،   تنگ تر ، زندان تر از آن اتاقک انفرادی سپید توست !

عزیز...

شاگرد خوبی نبودم ، همیشه بودی که سوال هایم را چند باره تکرار کنم !

بودی که بپرسم : "امروز دنیا دست کیست ؟"

اما امروز دیگر سوال نمی کنم ! می دانم ... می دا نم دنیا  دست ماست...

دنیا همیشه دست مردم است ...

دنیا همیشه باید دست مردم با شد ...