برای او که در زندان نیز آزاد است - برای پیمان عارف

برای او می نویسم

برای او که که حتی در زندان نیز دست از مبارزه و آزادی خواهی بر نمی دارد !

 برای  اوکه در کنج انفرادی هم هرگز تنها نیست ، برای پیمان که هماره سر شار از زندگی ست.

برای پیمان عارف !

برای  زندگی ای که گر چه هنوز چند سالی تا سی سالگی فاصله دارد

 پر از نشیب و فرازهایی بوده و هست  در راه اندیشه !

برای پیمان که هرگز آرام نمی نشیند!

پیمان عارف باز به انفرادی منتقل شد چون به دادستان اعتراض کرده بود !

پیمان عارف بازداشت شد چون حرف زده بود!

پیمان محکوم شد چون از یک استاد دانشگاه دفاع کرده بود!

پیمان از دانشگاه اخراج شد چون فکر کرده بود!

حتی وقتی پس از اخراج از دانشگاه به سربازی رفت ، متهم به نفوذ  فکری در نیروی انتظامی شد!

گفته بودم پیمان اعتراض نکن جرم است ... گفته بودم حرف نزن!

گفته بودم فکر نکن ... فکر کردن اتهام بزرگیست ! بویژه فکری که نو  باشد و تصویر ایران و دنیای  بهتری را تداعی کند!

گفته بودم پیمان زندگی نکن ! زندگی کردن و نفس کشیدنت نیز جرم است ! چون با هر نفست جور دیگر زیستن را فریاد می زنی!

گفته بودی از راه بی باز گشت  آن روز ها که  اخوان می خواندیم و ایمان داشتی و ایستادی !

 و امروز شعر را و حماسه را زندگی می کنیم !

و از تو می گویم که اگر  خیلی دیگر را  کم نیاموخته باشی ،  برای من معلم ای هماره هستی...

از تاریخ می گفتیم و فلسفه ! امروز تاریخ را می سازیم و  فلسفه آدمیت را فریاد می زنیم !

بالاخره درس هایی را که در مدرسه نیاموختنمان به خوبی پس می دهیم!

پیمان جان با اینکه باز در انفرادی سپیدت محبوس ساختند می دانی و می دانند که صدایت بلند تر-

 می شود !

پیمان جان این نیز  بگذرد و مثل همیشه سربلند خواهی بود ،

این نیز بگذرد و  ما می مانیم و ایرانی که هنوز به تو  نیاز دارد!

پیمان جان آزاد باش مثل   همیشه !